Intake

23 January 2019 0 By leerdynamiek

Ja hoor… en daar ging ik…op maandag naar de intake.
Natuurlijk stond de afspraak al langer, maar de aanloop er naartoe was ronduit stormachtig te noemen. Ongeveer een week van te voren begon het toch wat te borrelen. Ik vertelde een paar collegae wat eraan zat te komen en merkte bij mezelf meteen wat spanning omhoog borrelen.

Dit resulteerde later in de week tot een keiharde ‘nee’, inclusief wat paniek, naar een vriend die me heel dierbaar is. Waarna ik er vervolgens achter kwam dat deze ‘nee’ niks met hem te maken had, maar alles met mijn intake van de kliniek. Gelukkig kennen we elkaar al wat langer dan vandaag.

Vervolgens besloot ik bezigheidstherapie te gaan doen, want blijkbaar was mn hoofd er teveel mee bezig. Vrijdagavond een vriend geholpen, zaterdag de hele dag, zaterdagavond en zondag mn eerste tweedejaarsprogramma weekend, zondagavond Wie Is De Mol kijken… en toen was het dus maandag.

Tijdens het weekend was er één ding heel duidelijk bijgebleven… je bént niet angstig, je dóét angstig… je bént niet boos… je dóét boos… en daar zat ik in de auto… ik bén niet gespannen…ik dóé gespannen… Ow…dat betekend dus dat ik ook mag ontspannen… en daar ging ik…steeds een beetje relaxter, want ik wist: deze intake is weer een nieuwe ervaring. En tijdens die ervaring mag ik ‘voelen’ wat het doet. Het lukte me nog niet om totaal relaxt aan te komen, maar kalm was ik zeker.

Voor de zekerheid wat leesboekjes mee om de wachttijd door te komen, om vervolgens een gesprekje aan te gaan met de arts, daarna een inwendig onderzoek (gênant! Vond mijn hoofd… waarop ik erachteraan dacht: ik bén niet gênant bezig, ik dóé er gênant over!), met hele goeie resultaten (me happy), daarna naar de verpleegkundige om bloed te prikken en nog wat meer info mee te krijgen.

De volgende stap… er staat een nieuwe afspraak gepland, om de procedure nog eens goed door te spreken en om mijn keuzes kenbaar te maken over verschillende donoren en trajecten. Eerst maar eens de info lezen. Uit het gesprek bleek dat het daarna nog zes tot twaalf maanden kon gaan duren… tja… kan ik iets eraan veranderen? Nee… nou…dan maakt het ruimte voor andere dingen.

Ik bén niet kalm, ik dóé kalm!