Ik bèn liefde!

27 November 2018 0 By leerdynamiek

Soms ga je een gesprek in en blijkt dat gesprek een totaal andere kant uit te gaan dan dat je in eerste instantie had verwacht. Zo ook mijn laatste functioneringsgesprek.
Nu is het goed om te weten dat ik werk op een bijzonder mooie plek met hele fijne mensen.

Ik had mijn directe collegae wel verteld over mijn moederwens en de stappen die ik daarin had gezet, maar mn leidinggevenden nog niet. En daar gebruikte ik ook dit functioneringsgesprek voor. Open communicatie is iets dat ik heel belangrijk vind. Ook iets dat ik moeilijk vind, uit angst om afgewezen te worden. Dit jaar heb ik geleerd dat die angst om afgewezen te worden, om iets te zeggen dat gênant is, denken dat je mensen boos maakt door iets te zeggen, of iets anders negatiefs, dat het iets is wat vooral in mn hoofd zit. Dus…hop…duwtje in de rug: mijn wensen, dromen en verlangens mogen in het licht staan!

Nu had ik net een jaarprogramma weekend gehad, waarin alle emoties lekker los kwamen, wat een opluchting is dat! En ik zat nog fijn midden in die rollercoaster. Met andere woorden: druk op het goede knopje en de waterlanders stromen naar je toe!

Daar zat ik dus, aan tafel, met mn leidinggevenden. Ze hadden al iets vernomen in de wandelgangen. En ik vertelde dus waar ik stond (inclusief waterlanders, want hé, het verlangen is groot) en wat mijn plan was voor 2019.
En toen zei R.: met welk doel wil je dit doen??

Huh? Uhmmm?? Huh?? Er vloog vanalles door mn hoofd… doel? Hoezo, doel? Heeft t ook een doel dan? #Kortsluiting!
Mijn antwoord kwam in mijn beleving een eeuw later, maar volgens mij waren het een paar seconden: liefde.
Maar…liefde kun je niet bij een ander halen, het zit al in jezelf. R. benoemde dit: jij bent liefde!
Ow…ok… nou..pfoeh hé… uhmmm…tja…nou…ja… dat denk ik ook…ik bén liefde… dat vind ik zelf ook…denk ik… uhmmmm….dus…

Daarna ontstond er nog een mooi gesprek en werd natuurlijk mn functioneren besproken, wat goed was (en dát vind ik zéker óók!). En werkte ik verder met in mn achterhoofd: welk doel heeft deze stap voor mij…. Ja, liefde… dat mijn liefde mag stromen voor mezelf en een ander…een klein wonder…

Maar er kwamen nog meer dingen naar boven: iemand/iets om elke dag voor op te staan, om voor te léven (alsof ik zelf niet goed genoeg zou zijn….hmpf breinkraker!), om het beste in mezelf naar boven te halen, omdat ik toe ben aan verandering, een nieuwe uitdaging in mn leven, voor de ervaring, omdat het nú nog kan en ik er geen spijt van wil hebben dat ik het níét gedaan heb, om te laten zien dat ik dit kan: aan mezelf, maar ergens ook aan mn omgeving (te beginnen met mn ouders…dat ze trots op me zijn…en ik weet: zónder kindje zijn ze óók trots op me).

En ergens zoemt er door me heen: Ik bén liefde… hoera!